Even een berichtje tussendoor.

Van sommigen van jullie krijg ik ook e-mailtjes. Ik wilde laten weten dat ik ze allemaal lees!

Internet is hier echter niet zo makkelijk te krijgen als we dachten of we moeten er een boel geld voor betalen. Af en toe doen we dat, kopen we een half uur of een uurtje, maar dat is meestal net genoeg om de nieuwe verhalen te plaatsen, de foto’s te uploaden (dat kost het meeste tijd en dan heb ik ze al klein gemaakt), e-mail te lezen en de financiën beheren. E-mails antwoorden gaat dan echt niet meer lukken. Ik probeer het wel af en toe, maar als we nog tijd over hebben wil Theo ook nog even wat dingetjes doen.

Maar blijf vooral mailen, ik vind het erg gezellig. Zeker de stukjes over Kuki waarderen wij zeer, Anja. Dat het met Harley goed gaat, daar hebben we alle vertrouwen in. Erik: we hebben erg gelachen om de foto van jullie drietjes. Hahaha, en uiteraard heb ik even op je gestemd. Heb je gewonnen?

Mir, jammer van je huis, maar nu lekker een paar daagjes vakantie. Heerlijk. Ik kan er over meepraten

Nu ik dan toch wat zit te babbelen, heb ik nog wel wat dingetjes. Ik heb het genoemd: “Wat ons tot nu toe ook opvalt in Australië”.

Ruimte, ruimte, ruimte.
Wat een ruimte overal. En een groen. Tot 10 km voor Canberra, de hoofdstad van het land, en het enige wat we zagen waren weilanden en wat heuvels. Met 1 weg en 10 auto’s. In de stad zelf was de grootste weg, die naar het Capitol Hill, 4-baans. Maar dan wel met een even brede strook groen ertussen als dat de banen samen breed waren. En dat midden in de stad.
En rijd je de stad uit, hoe druk het ook was (Melbourne was net Rotterdam), een kwartier later zit je weer op de 2-baans highway tussen het groen.
En zo is het overal. Waar je ook kijkt, zo ver als het oog reikt, groen: weilanden, bossen, heuvels. Hier en daar wel eens een huis, maar op sommige stukken kilometers niets of niemand.
Veel bosbouw ook. Tussen Portland en Nelson een weg van 50 kilometer met alleen maar dennenbossen. Net geplant, al 10 jaar oud en alles daar tussenin. Ook lots die net gekapt waren. En dan zag je hoe groot de oppervlakte was. Enorm.

In de weilanden schapen maar voornamelijk koeien. Nee, dat zeg ik fout: runderen. Want de stieren (of ossen) staan hier ook gewoon in de wei. Waarschijnlijk uiteindelijk voor de slacht, maar wel hun hele leven lekker buiten, in een wei. Niet opgehokt en volgepropt in een donkere stal. Alles loopt buiten, ook de kalfjes. En bij de niet-melkkoeien zijn moeder en kind gewoon samen. Niks kistkalveren, gewoon buiten.

Schoon.
En behalve ruim en groen is het overal ook zo schoon. Natuurlijk ligt er af en toe wel wat op de grond, maar zo zelden, dat dat ene ijsstokje of bierflesje meteen opvalt.
We zagen een man een hap nemen uit een broodje waarna een stukje plastic van de verpakking afbrak en over de grond wegwoei. En hij rende er achteraan om het op te pakken.
Nou zijn hier wel meer publieke vuilnisbakken dan bij ons (want bij ons zijn ze bijna allemaal weg), maar ook op plekken waar er geen staan is het gewoon netjes.

Brengt me op het volgende punt: spullen in de openbare ruimte worden met rust gelaten.
Over al en nergens zijn openbare toiletten, rustplekken, BBQ-sites, speeltuintjes. En alles is heel, schoon en netjes. En alles doet het gewoon. Niks niet gesloopt, in de fik gestoken, geen vernielingen, geen pestbende. Op een door god verlaten plek in the middle of niks staat een BBQ geval. Op gas. Waarschijnlijk staat daar een fles onder, want helemaal tot daar een leiding aanleggen voor die anderhalve toerist die het gebruikt …. Maar goed, gasfles dus. Moet je dan 20 cent in gooien, kan je een bepaalde tijd BBQ-en. Hoelang zou het in ons kikkerlandje duren voor het geld eruit gejat was? En dan wil ik niet eens denken aan wat er met de gastank zou gebeuren. Waarschijnlijk is die ook in no time gejat, maar anders zeker opgeblazen.
Het is zo’n verademing om te zien dat dat dus niet hoeft.
Graffiti hebben we wel gezien, maar alleen in de grote steden. Elders nergens.
Op de campings hangen bordjes in het douchehuis met de vraag of je even de dweil er doorheen wilt halen als je klaar bent. En iedereen doet het!

Toiletten
Waar je ook komt, overal kan je naar het toilet. In winkelcentra, bij een speeltuintje, langs het strand, in de middle of niks zelfs. En ze zijn allemaal schoon, er is wc papier zat en het is allemaal gratis. Klein dingetjes, maar oh zo heerlijk.

Vriendelijk
Als je ergens mensen tegenkomt zijn ze allemaal vriendelijk. Behulpzaam, aardig, nemen de tijd. Ook op de weg, als we iets onhandigs doen, zoals keren in een straat die daar eigenlijk wat smal voor is, blijft iedereen gewoon rustig wachten tot je helemaal klaar bent. Geen agressie, geen middelvingers, heerlijk. Sta je ergens met je caravan, komt er altijd wel iemand een praatje maken. Iedereen groet vriendelijk.
Probleem met de auto? Joh, no worries.

Dat was ‘m weer even. Verder weer braaf dagboekverhaaltjes.