Moederdag! Vanmorgen werd ik gewekt met een heerlijk kusje en koffie op bed. En kadootjes natuurlijk. Merel had op school een prachtig hart gemaakt met daarin een brief. Daarin beschreef ze hoe ze over mij dacht met woorden die, op volgorde, begonnen met de letters van mijn naam. Heel mooi. En heel knap gedaan. Die brief ga ik zeker bewaren.
Van Theo en Merel samen kreeg ik twee goudkleurige ringen. Waar ik ook heel blij mee ben. Oh, en als ontbijt hadden we …. Pancakes! Jummie. Da’s weer eens wat anders dan toast met pindakaas en banaan. Of jam.

Over onze reis van vandaag kan ik kort zijn: saai en lang. Het was rotweer: zwaar bewolkt, regenachtig en voor Australische begrippen koud: 15 graden. (Hahaha, in Nederland zijn we dolblij als het in de herfst zo warm is). Langs de gekozen route was ook bijster weinig te doen. Hoogtepunt was Larry the Lobster, een Giant Thing. Die staan blijkbaar overal en nergens langs de Australische wegen. Ergens in de buurt van Adelaide schijnt ook een Giant Rockinghorse te staan. Misschien dat we daar ook nog even langs gaan.

We zijn dus maar kilometers gaan maken om zo ver mogelijk te komen zodat we morgen niet zo’n end meer hoeven. En dat is gelukt.
We zijn van Robe naar Murray Bridge gereden. Wat zal het zijn geweest? 250 km.? Murray Bridge ligt vlak bij Monarto Zoological Park, een soort Beekse Bergen. Iedereen die we erover spreken is laaiend enthousiast, dus daar willen we morgen naar toe. En dan aansluitend naar Victor Harbor.