Great Ocean Road (dag 2)
Vandaag stond in het teken van het natuurschoon.
Het begon al goed: we vertrokken lekker vroeg van Bimbi Park. Tot nooit weer ziens, raar park.
Op naar Otway Tree Top Walk. Dat moest vlak bij zijn. Dat was ook zo, 40 km maar, maar over kronkelige weggetjes, dus een uurtje over gedaan. We stonden erg in dubio of we alleen de wandeling tussen de boomtoppen zouden doen of ook de route dat je een paar keer abseilt. Dat laatste toch maar niet gedaan. Het was erg duur en Theo zag het ook niet helemaal zitten om te doen. Dus alleen de wandeling gedaan. Dat was ook heel gaaf.
Je begint met een wandeling door een tropisch regenwoud naar het gebeuren toe. Wij hebben onderweg de Dinosaurus afslag genomen. Kom je langs allemaal beelden van dino’s. Lollig wel.
Na een lekker wandeltje downhill kwamen we bij het begin van de Tree Top Walk. Daarbij loop je via ijzeren loopbruggen op zo’n 45 meter (hoogte van het oude CBS gebouw in Voorburg) boven de grond. Tussen de boomtoppen, zeggen ze, en dat klopte deels, want een groot gedeelte van de bomen was nog hoger!
Halverwege de wandeling was ook nog een uitkijktoren waar we uiteraard in geklommen zijn (we moeten ze wel hebben, die arme kuitjes van ons). En ook daar staken nog bomen bovenuit. Ongelooflijk, wat een hoogte. Heel mooi en indrukwekkend.
Aan het einde nog even de helling weer opgeklommen, een lift met een golfkarretje afgeslagen (die rijdt daar voor de ouden van dagen en mensen slecht ter been en wij weigeren ons nu al onder één van die categorieën te scharen. Hijg, puf, kreun.)
Een eindje verder met de camper kwamen we bij de Twelve Apostels. Een verzameling rotsen in zee, die in tegenstelling tot het gesteente er omheen om de één of andere wonderlijke reden niet door de zee weggesleten zijn. Vroeger heetten ze The Piglets (de biggetjes) en zo rond 1950 of daaromtrent hebben ze ze hernoemd om meer bezoekers te trekken. Overigens zijn het er helemaal geen 12, het zijn er zelfs nooit 12 geweest ook. Het waren er 10, maar nog niet eens zo heel lang geleden is er 1 ingestort. De brokstukken zijn nog zichtbaar. Dus het zijn er slechts 9 stukken rots die bij de kust in zee staan. Bijna net zo hoog als de kust zelf, die daar ongeveer 100 meter hoog is.
Om deze bijzondere rotsen te bekijken kan je langs de kust lopen, op sommige plaatsen kan je misschien ook wel naar beneden, naar het strand, maar er was nog een manier: vanuit de lucht. Met een helikopter. En dat hebben wij gedaan. Het duurde niet lang, minuut of 10, maar het was een belevenis om niet gauw te vergeten. Zeker voor Merel en Theo, want die zaten voor het eerst van hun leven in een helikopter. We hadden een helikopter voor onszelf (plus de piloot natuurlijk) en we hebben ervoor gekozen de vlucht op te laten nemen. We hebben er dus ook een filmpje van, gemaakt met de vier camera’s aan boord van de helikopter. Gaaf hoor, kunnen we het nog eens zien allemaal. Merel zat op de beste plek: voorin naast de piloot. Kon ze het goed zien allemaal, want die had alleen maar glas tussen haar en de buitenwereld.
Eenmaal weer aan de grond besloten we ook nog even naar een plek te gaan aan dezelfde kust waar je tot op het strand kan komen. De huppeldepup gorge. Even onze inmiddels weer tot rust gekomen kuitjes wakker geschud door met een trap 100 meter af te dalen.
Die gorge is een versmalling waar de zee met grote kracht doorheen komt. Wat een natuurgeweld, dat is helemaal mijn ding. Het water klapte met enorme dreunen tegen de rotswand. Prachtig.
Toen we daar genoeg van hadden zijn we nog een klein stukje verder gereden tot Port Campbell en daar de camping op gereden. Lekker vroeg, uurtje of half 3. Zodat ik nog even een wasje kon draaien en we lekker rustig aan konden doen. We zijn nog even naar het strand verderop gelopen, en jawel, ook daar een trapje genomen. Dit keer om de prachtige woeste zee beter te kunnen zien.
Geen idee wat we morgen gaan doen. Vanaf nu hebben we geen vastomlijnde plannen of doelen meer, behalve dat we de 16e de caravan om gaan ruilen voor een auto en dan 3 nachten in een hotel in Adelaide verblijven. We hebben hier op de camping free wifi, dus ik denk dat we zo even wat gaan surfen om onze opties in kaart te brengen.
Voor ons dus net zo’n raadsel wat er verder nog komt als voor jullie meelezers J
Reacties
Reacties
LOL, twaalf apostelen weergegeven door negen varkens... ik wist niet dat de naam zo nieuw was. Kan me wel herinneren er plaatjes van gezien te hebben... Ik neem aan dat dat filmpje gepost wordt als jullie terug komen?
Oké!! Nu ben ik officieel: hardstikke, stikjaloersss!
:-)))))))
(tsss dat gaat gewoon in een helicopter...)
Gaaf hoor. Ik wil het ook zien.!!!
Bijten die koala's enzo niet waar je eerder over schreef? volgens mij moet je dus niet te hoog klimmen.....
Groetjes!!!
super trouwens die helikopter, scheelt ook heel wat spierpijn, hoef je niet te klimmen.
Heleen: om je te troosten: ik heb al twee stubby holders voor jou en je hubby in de koffer!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}