Eén van de dingen die we heel graag willen doen is een bezoek brengen aan een farm. Onze zoektocht op internet thuis leverde Warrook Homestead Farm op, vlak bij Melbourne.
Eigenlijk zouden we daar pas overmorgen terechtkomen, maar de weersverwachting was niet daverend en het was eigenlijk best te doen op één dag, dus zijn we vandaag die kant op gereden. Om de farm vandaag nog te bezoeken ging niet meer lukken, maar morgen zijn we de eersten!

Om 1 uur krijgen we een rondleiding, je mag baby-animals voeren, er is een demonstratie schapendrijven met honden. Hartstikke leuk allemaal. We hebben er zin in!

Theo had als overnachtingsplek een camping in de buurt uitgezocht. Toen we op internet wilden opzoeken wat dat voor camping was, bleek het ding geen eigen site te hebben. Hmmm, dat deed al wat wenkbrauwtjes fronsen. Toen we elders in een review lazen dat de camping in de jaren ’50 van de vorige eeuw was geopend en dat het de camping gelukt was de rustieke sfeer van deze tijd te behouden kregen we overal jeuk. Een ouwe achenebbisj zooi dus. Omdat we zo gauw niets anders konden vinden besloten we op de bonnefooi te gaan zoeken. Vlak bij Philips Island en de baai waarin dat ligt (Western Port) zo vlak bij Melbourne, daar moet toch een camping te vinden zijn.

Zo gezegd zo gedaan. Om een uur of half 3 waren we in de buurt van Warrook en gingen we maar eens om ons heen kijken. Prachtige natuur, weilanden vol Angus-stieren (toekomstige Angus-steak, mjammie), diverse paardenstoeterijen en renstallen. Maar campings? Niet ééntje.
Na twee uur zoeken besloten we dan toch maar naar de rustieke jaren '50 camping te gaan. Nou, er was geen woord van overdreven en ons voorgevoel bleek 100% correct: wat een ouwe troep! Hahaha, het is zo’n ouwe meuk dat het bijna grappig is.
Het begon al bij de “receptie”. Weliswaar werden we ontvangen door een redelijk jonge vent, zo gay als wat. En hij zag er niet uit. Ouwe joggingbroek aan, op z’n sokken, erg morsig. In het hok waar hij in zat lag alles, inclusief zijn laptop, op de grond. Ik weet niet wat hij daar allemaal deed, maar ik geloof dat ik het ook niet wil weten.

Gelukkig bleek de prijs ook nog uit de jaren ’50.

Wat wel leuk is aan deze camping is dat we direct aan het strand staan: aan Langlang Beach, klein strandje aan Western Port. Nou ja, het maakt ook allemaal niet zoveel uit. We trekken de gordijntjes dicht, kacheltje aan. We hebben een cd-speler, E-books, spelletjes, we zijn gezellig met z’n drietjes en dan komen we de avond en nacht vast prima door.

Maakt Theo alleen wel net een hele enge opmerking: morgen moeten we hier misschien ook overnachten! Want de verwachting is dat we wel tot een uur of 4 bij Warrook bezig zijn en als we dan nog een camping moeten vinden, dan zijn er niet veel alternatieven, hebben we vanmiddag al gemerkt. Aaargggh!! Waar is de kaart? Er MOET een alternatief zijn! Hahaha. Leuk klusje voor vanavond.