Canberra
Fris en monter zijn we vanmorgen richting Canberra gereden. Ruim op tijd, dus lekker relaxed. Theo afgezet bij het ABS en laat daar nou net aan de overkant een enorme shopping mall zitten! Daar zijn Merel en ik naar binnen gegaan. Eerst samen ontbeten. Hoewel ik Pecan Pie niet echt ontbijt vind … maar Merel wel! Daarna wat boodschappen gedaan. En toen was het uur alweer om. Tijd om Theo weer op te pikken.
Het was een goed gesprek geweest, helaas nemen ze op dit moment echt niemand aan. Maar de man met wie hij sprak heeft hem een paar goede tips gegeven, onder andere dat hij zich op een bepaalde lijst met sollicitanten moet laten plaatsen. En ook met wie hij misschien ook contact op zou kunnen nemen voor een functie. (Nog) geen baan dus, maar wel nieuwe connecties en mogelijkheden. Spannend.
Theo meegesleept naar de mall binnen, want ik wilde nog een mesje kopen en Merel had nog een leuke kangoeroe gezien. En toen we binnen waren zagen we daar nog wat leuks, en toen daar en toen floep, was er ineens nog een uur om. Theo viel ondertussen bijna flauw van de honger, dus toen maar terug naar de caravan. Na een boterhammetje en wat op en neer bellen naar een caravan-zaak die de scharnieren van de deur een paar klappen heeft verkocht. Dus die is gejippiejeerd. Provisorisch weliswaar, maar hij kan weer open en dicht.
Was wel leuk dat we om weer bij de snelweg naar Cooma te komen (onze volgende stop) dwars door de suburbs van Camberra moesten rijden. Daar zouden we ook wel willen wonen …
Onderweg gingen we even stoppen en wat denk je? Een hele kudde kangoeroes verderop. Misschien wel 40. Wel ver weg, maar toch een paar foto’s gemaakt. Op een gegeven moment gingen ze allemaal rennen en waren ze weg.
De reis verliep zeer voorspoedig, maar toch was het alweer half 6 voor we op de camping in Cooma waren. Maar het was nog wel licht. Wel zo makkelijk bij het installeren.
Dit keer een camping met internet. Vol goede moed gaan zitten, maar helaas, het wilde niet lukken. Gelukkig zit er iemand in de buurt met een android-verbinding (of zoiets) en die hebben we gehackt. Gnigni.
Vanavond eens even kijken of ik alle foto’s geplaatst kan krijgen (de eerste serie is al gelukt). Mail lezen, geld overboeken (dat laatste is erg belangrijk, want het vliegt letterlijk je portemonnee uit hier. Pff, wat gaat het hard) en nog wat dingetjes opzoeken.
Terwijl ik daarmee bezig ben zijn Merel en Theo bezig met een educational stickerbook dat we vanmiddag voor Merel gekocht hebben. Engelse les dus. Gaat geweldig. We zijn verbijsterd over het aantal woorden die ze al kent. Maar ook over haar uitspraak. Knap hoor!
Straks nog even tafeltennissen en vlak voor we naar bed gaan een lange hete douche nemen, want het is hier NOG kouder dan waar we gisteren waren. Hadden we ook kunnen weten want we zitten hier op de Snowy Mountains Tourist Park. Hahaha.
Reacties
Reacties
Ja, wat het vinden van een baan betreft is het toch altijd een zaak van net het goede moment treffen. Het is hard werk, opbouwen van een netwerk van kennissen, op de juiste lijsten terecht komen... Maar je hebt nu in ieder geval een Australische referentie die een indruk van jou heeft (hopelijk positief ;-) ) en weer wat meer aanknopingspunten.
Voor wat de temperatuur betreft: je zit natuurlijk in het najaar, richting winter gaand. Hier begint het langzamerhand weer lekker te worden, maar de tegenpolers gaan richting kou. Ik heb de indruk dat jullie je een beetje op de temperatuur verkeken hebben? Hopelijk hebben jullie lekkere dikke truien mee (anders is nu een mooi moment om een mooie Australische wollen trui aan te schaffen...)
Gelukkig dat het gesprek van Theo goed is verlopen, jammer dat ze nu niemand kunnen aannemen. Maar wie weet of de situatie over een jaar weer anders is. En ze weten nu in ieder geval wie je bent, kan ook een nadeel zijn natuurlijk, hahaha. Succes verder met de reis en ik hoop dat jullie er van genieten.
Hoi Sas, Theo en Merel,
Ik las al een paar keer mee, maar had steeds geen tijd om wat te typen. Nu wordt het toch tijd om ook een berichtje achter te laten. :-)
Fijn te lezen dat alles goed gaat en dat de deur weer gemaakt is. Jammer dat Theo niet meteen een baan aangeboden kreeg. Maar wie weet wat alle tips opleveren.
Als ik het zo lees heeft Merel toch nog meer van de Engelse lessen opgestoken dan jullie dachten. Dat is toch mooi. En de rest komt 'vanzelf'. Kwestie van oefenen.
Nog veel plezier gewenst! Suus
Nee hoor, we hebben ons niet verkeken op de temperatuur. Het is hier momenteel belachelijk koud voor de tijd van het jaar!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}